در واقع، عضلات متراکمترین عضو بدن ما هستند. نکتهی جالب دیگر این است که وزن عضلات از وزن چربیهای بدن بیشتر است. به طور معمول، وقتی مردم ورزش کردن را شروع میکنند در ابتدا به دلیل از دست دادن چربی وزنشان کم میشوند اما بعد از آن به دلیل تقویت و رشد عضلات وزنشان بیشتر میشود.
به عنوان مثال، اگر توسعه و رشد یک عضله یک ماه طول بکشد، مدتزمان لازم برای انحطاط و بازگشت آن عضله به حالت یا قدرت قبلیاش دو ماه خواهد بود. به هر حال آگاهی از این حقیقت نباید مشوقی برای تنبلی شما شود. عضلات شما خیلی سریع یاد میگیرند و رو فرم شدن و ساخت عضلات کار خیلی سادهای ست که این نکات میتوانند مشوقی برای دویدن شما در صبح زود یا غروبی دلانگیز باشند.
کوچکترین استخوان بدن انسان نیز در همین قسمت قرار دارد. این عضلات کوچک که شامل تانسور تیمپانی و استاپدیوس میشوند شاید کوچک باشند اما خیلی مهماند. آنها مسئول اتصال درام گوش و نگه داشتن گوشهای انسان در کنار یکدیگر هستند.
هر انسان در طول روز به طور متوسط ۱۰ هزار قدم بر می دارد؛ که این رقم بزرگ نشاندهندهی مسئولیت و وظیفهی سنگینی ست که بر دوش این ۲۰۰ عضله قرار دارد؛ بنابراین نوبت بعد که پیادهروی شما پایان یافت به این فکر کنید که چقدر ورزش کردهاید و این عضلات چه وظیفهی حساسی را برای شما انجام دادهاند. مثل چرت زدن زیاد غیرمنطقی به نظر نمیرسد.
آنها فقط میتوانند بکشند. وقتی چیزی بر روی بدن شما در حال فشار وارد کردن است، علت اصلی این احساس در واقع این است که عضلهی دیگری در حال کشیدن است. برای مثال، وقتی چیزی را با بازوهای خود فشار میدهید، در حقیقت این عضلات پشت بازوهای شما هستند که مشغول کشیدن آرنج شما هستند.
فیبرهای عضلانی به صورت تصادفی و رندم در سراسر بدن رشد نمیکنند. این بدان معناست که مقدار فیبرهای عضلانی ما دقیقاً برابر با فیبرهای عضلانی بدن آرنولد شوارتزنگر است. این فیبرهای عضلانی با ورزش و تمرینات مرتب و منظم میتوانند ضخیمتر شوند مثل عضلات آرنولد شوارتزنگر. ورزش این عضلات را از یکدیگر جدا کرده و آنها را ضخیمتر خواهد کرد که این تغییرات در نهایت موجب بزرگتر و قویتر شدن عضلات میشود.
لطفاً اشتباه برداشت نکنید، زبان نمیتواند یک ماشین را بکشد؛ اما زبان انسان به نسبت اندازهی خود پرکارترین عضلهی بدن آدمی ست. در واقع زبان آدمی قدرت خود را با بلند کردن وزنههای سنگین به دست نیاورده بلکه با کارهایی از قبیل صحبت کردن، غذا خوردن و انجام تمام کارهایی که مربوط به دهان است توانسته رشد کند و به این قدرت خارقالعاده دست یابد.
خوشبین بودن هیچ وقت به کسی صدمه نزده است! در واقع لبخند زدن خیلی راحتتر و سادهتر از اخم کردن است. آیا آگاهی از این مورد دلیل خوبی برای کنار گذاشتن اخم و جایگزین کردن آن با شادی و لبخند نیست؟
وقتی میلرزیم این مورد را بیشتر میتوانیم حس کنیم. انقباض عضلانی انرژی که بدن را گرم میکند را به بیرون ارسال میکند.
فقط یک لحظه در مورد آن فکر کنید، قلب هیچ موقع خسته نمیشود و هرگز دست از کار نمیکشد. قلب یک انسان متوسط به طور معمول بین ۶۰ تا ۱۰۰ بار در دقیقه میتپد. موقع خواب، ورزش، دوش گرفتن و در تمام موقعیتهای دیگر. واقعاً خیلی خوب است که قلب انسان هیچوقت خسته نمیشود و ۲۴ ساعته برای زنده ماندن ما تلاش میکند.
برچسب:
نویسنده: کیان رستمی